Home / de doorgeef pen

NIEUW/nieuws

 De Doorgeef pen

 


nieuws van de SINT 


 

Nederlandstalig koor

De

Sentimenties

  Uut Hardenberg

Op 6 Mrt 2020 organiseren “De Sjompiesingers" uit Gramsbergen

een winterconcert bij zalencentrum Mulder Baalder

waar de “Sentimenties” uit Hardenberg een gast optreden zullen verzorgen

entree prijs  5 euro

aanvang 20.00 uur

 

Laatste update

05-12-2019

 

agenda aangepast

let op let op 

data optredens gewijzigd 

 de spreuk v/d maand 

Elkaar helpen waar je kan , daar wordt een mens toch vrolijk van

‘Op de kleppe in ‘n Arnbarg’

het korenfestival zal plaats vinden de eerste ZATERDAG in Juli



De Sint liep van de schrik een beetje te zweten,

want hij was “De Sentimenties” vergeten.

Maar Piet hoorde ons gelukkig zingen,

en hij kon amper zijn tranen bedwingen.

Want oh wat hebben jullie een mooie stem,

echt waar dit ontroerde hem.

De meesten hebben een muzikaal talent,

en dat is gelukkig nu ook bij Sint bekend.

Het Nederlandse lied mag hij graag horen,

dat is een weldaad voor zijn oren.


Vele verschillende mensen vormen samen een koor,

en ja vaak klinkt het ook nog wel mooi hoor.

Een valse noot hoort daar ook bij,

en dan wijst ieder naar zijn/haar buur,

was ik niet maar hij of zij.


Rita, Janneke en Gert zorgen voor de muziek,

en creèren van elke smartlap een gevoelig lied.

De ogen gaan dan stralen en de wangetjes worden rood,

want ja ook bij hen klinkt wel eens een valse noot.


Onze Henk , de enigste man binnen ons bestuur,

we maken het hem tijdens een vergadering het leven wel een beetje zuur.

We hebben het dan over make up – vrouwelijke kwaaltjes en een nieuwe broek,

het vergader thema is dan soms wel een beetje zoek.


Albert en Henny zorgen dat wij overal kunnen zingen,

een telefoontje , een mail en soms een beetje aandringen.

Maar het lukt hun toch telkens weer , een volle agenda keer op keer.


Chris en Altina elke dinsdagavond zijn ze hier op tijd,

en dat niet alleen voor de gezelligheid.

Maar samen met Seine staat altijd alles klaar,

bij deze bedankt, iets lekkers,

dat vinden wij nu het juiste gebaar.


De mannen op de achterste rij kletsen er heel wat af,

ze zijn dan ook na de repetitie bekaf.

Alle kwaaltjes en roddeltjes worden besproken en doorgenomen,

daar kan zelfs een vrouw niet tussen komen.


De sopranen zingen hoog en dat komt soms uit hunnen tenen,

en kunnen het niet altijd bijbenen. 

Op de tenen staan en de wangetjes rood,

maar dan pakken ze toch vaak de hoogste noot.

DE DOORGEEF PEN

De dames en heren van de tweede stem,

jee wat klinkt dat goed,

geloof in jullie eigen kracht,

dat geeft de juiste moed.

Want samen is bijna een geheel,

en jullie hebben daarin een groot aandeel.


Antje – Dineke en Henriètta,

trouwe leden binnen het bestuur,

ben trots en blij met jullie,

want van mij worden jullie wel eens tureluur.

Ben vaak van alles kwijt en leun dan op jullie talent,

dit weten jullie van mij,

vooral degene die mij goed kent.


Ferry wie jouw “ziet” zingen denkt beslist,

die heeft zijn roeping gemist.

Sint hoopt en met hem velen,

dat jij je rol iets minder theatraal gaat spelen.


Twee nieuwe dame`s binnen het koor,

of ze goed kunnen zingen,

geen idee hoor.

Daarom lieve dame`s zing voor ons een liedje van de Sint , en hopelijk worden jullie door hem goed bemind.


De dame`s van het bestuur gaan stoppen dit jaar,

we hebben genoeg gedaan en zijn er wel mee klaar.

Dus lieve leden wie gaan onze taken overnemen,

zo als wij al hadden gedacht `t zijn er niet zovelen.


Ja dan moeten wij maar weer een jaartje door,

als het niet meer gaat dan horen jullie het wel hoor.


Bij verzorgings te huizen zijn we het waard om naar te luisteren,

herkenning in de teksten en zachtjes mee fluisteren.

Elke keer een lach op hun gezicht of een traan,

je emotie`s voelen en laten bestaan.


namens Sinterklaas;

Henriètte Kemerink

L.O.C. Hardenberg 3 Dec. 2019

 

Dank je wel Antje voor het doorgeven van de pen. Ja ik ben èèn van de accordeonisten van dit koor en actief in de muziekcommissie. Ik zal een beknopt overzicht geven van wie ik ben en waar ik vandaan kom, ik ben geboren in Strijen, een klein plaatsje in de Hoekse Waard {ZH} ik kom uit een klein gezin, heb nog èèn oudere zus, toen ik zeven was zijn we verhuisd naar Den Briel en kreeg daar mijn eerste accordeonlessen , dit hoorde bij onze familie , bijna alle nichten en neven speelden accordeon en zover als ik weet speel ik alleen nog en bij de rest staat de accordeon in de koffer ergens op zolder in een hoek. Maar ik vond de lessen echt niet leuk en dan die oefeningen , bah wat saai ,de  leraar heeft mijn ouders dan ook geadviseerd te stoppen, het is weggegooid geld en ze ziet alle vogeltjes vliegen {zie ik nog steeds hoor} en zo verdween de accordeon in de koffer.  Zo rond  mijn dertiende zijn wij verhuisd naar het Groningerland { Uithuizermeeden, Kloosterburen, Warffum} in         Uithuizermeeden heb ik nog weer 1`5 jaar les gehad en door verhuizing weer gestopt en daarna geen tijd meer gehad, te druk met zwemwedstrijden en…….uitgaan. Vanuit Warffum getrouwd en kwam weer te wonen onder de rook van Uithuizermeeden en in die periode ging ik af en toe spelen met een aangetrouwde neef, was toch wel leuk. In Delfzijl werd toen het Accordeonorkest Neptunus opgericht en al snel werd ik gevraagd ook te komen spelen, in november 2018 hebben we het 40 jarig bestaan gevierd en ik als enige van deze club, ben 40 jaar lid van dit orkest. Iedere maandagavond repeteren wij in Ten Boer, een plaatsje 10 km boven de stad Groningen. In dit orkest heb ik veel geleerd, we hebben zelfs een “klein orkest” gevormd die op bruiloften en partijen gingen spelen en daar alleen is wel boek over te schrijven, wat hebben wij een plezier gehad en zo hebben we het accordeonorkest kunnen redden, het geld ging allemaal  de clubkas in. Na het overlijden van mijn man in 2008 heb ik contact gezocht met de Sentimenties, en kon daar komen spelen samen met Harmi en Johan Harmi moest door ziekte stoppen en zo samen met Johan vele jaren gespeeld totdat hij ook te kennen gaf te stoppen en ja dan  blijf je alleen over, maar inmiddels had ik Rita leren kennen, door ziekte bij het koor Net Eem Ans hadden ze mij benaderd of ik wilde helpen, Rita speelde daar ook, wij kunnen het samen heel goed vinden, dus toen Rita gevraagd of ze mij wilde komen helpen en dat heeft ze gedaan! Daarna zijn wij beiden ook nog benaderd door de “Sjompiesingers” en we staan daar ons “mannetje”, verder zijn  we wekelijks op stap om de ouderen in de verzorgcentra  een paar gezellige uurtjes te brengen. Jullie kunnen je nu  wel voorstellen dat muziek een hele centrale plaats inneemt, want samen met mijn vriend, zanger Hans, zijn we druk met allerlei optredens. Muziek daar zit zoveel in en daar kan je ook heel veel in kwijt, verdriet , pijn, vreugde ja zelfs hoofd pijn verdwijnt.

Ik wil de pen doorgeven aan mijn maatje Rita

Met muzikale groetjes Janneke

Copyright @ All Rights Reserved De "Sentimenties"